من دوباره تصمیم گرفتم به طور منظم وبلاگ رو آپ کنم ...
از نظرات همتون ممنونم ...
من دوباره تصمیم گرفتم به طور منظم وبلاگ رو آپ کنم ...
از نظرات همتون ممنونم ...
دانشمندان می گويند فهميده اند چرا رژيم های غذايی مملو از پروتئين، مانند رژيم موسوم به 'اتکينز'، به رفع حس گرسنگی کمک می کند.
آنها کشف کرده اند که اين نوع رژيم ها باعث توليد گلوکز (قند) در روده کوچک می شود؛ حالتی که حس سيری را به دنبال دارد.
پژوهشگران وابسته به موسسه تحقيقاتی "اينسرم" (INSERM) در فرانسه می گويند اين يافته ها ممکن است به توسعه معالجات تازه برای اختلالات تغذيه ای کمک کند.
نتايج اين مطالعه که روی موش ها انجام شد در نشريه "متابوليسم سلولی" منتشر شده است.
از قبل معلوم بود که يک رژيم غذايی عمدتا پروتئينی، باعث کاهش فشار گرسنگی می شود و به کمتر خوردن می انجامد.
با اين حال، سازوکاری که باعث می شود پروتئين اشتها را کور کند معلوم نيست.
تحقيقات در گذشته نشان داده بود که افزايش مصرف پروتئين در غذا تاثير کمی بر هورمون های اصلی کنترل کننده گرسنگی دارد.
تيم محققان موسسه "اينسرم" دريافت که تغذيه موش ها با پروتئين زياد، فعاليت ژن های درگير در توليد گلوکز در روده کوچک اين حيوانات را به گونه چشمگيری افزايش می دهد.
پيام به مغز
کبد افزايش توليد گلوکز را حس می کند و به مغز پيام می دهد. اين باعث می شود موش ها کمتر بخورند.
محققان به سرپرستی دکتر ژيل ميتو، می گويند نمی دانند که پروتئين چگونه باعث افزايش توليد گلوکز می شود.
اما آنها معتقدند پروتئين ممکن است باعث ترشح ماده ای شيميايی (cyclic AMP) که می تواند ژن های مسئول توليد گلوکز را تحريک کند شود.
دکتر سايمون لنگلی-اوانز، متخصص تغذيه در دانشگاه ناتينگهام در بريتانيا گفت: "رژيم هايی مانند اتکينز (Atkins) ظاهرا به کاهش وزن کمک می کنند چون حس گرسنگی را از ميان می برند."
او افزود: "به نظر می رسد موضوع ربطی به پردازش متابوليسمی پروتئين نداشته باشد، بلکه ناشی از اين باشد که کسانی که اين رژيم را دنبال می کنند کمتر می خورند."
به گفته وی منطقی به نظر می رسد که اگر پروتئين به نوعی توليد گلوکز را در روده کوچک افزايش دهد، در آن صورت نروپپتايدها متاثر می شوند و به مغز پيام می دهند که شکم پر است.
با اين حال دکتر لنگلی-اوانز گفت که توليد گلوکز همچنين ناشی از مصرف کربوهيدرات کمتر (مثل نان) در اين نوع رژيم هاست.
دکتر تونی استی ير، متخصص تغذيه در واحد تحقيقات تغذيه انسانی در شورای تحقيقات پزشکی بريتانيا گفت برای شناسايی تاثير مصرف پروتئين زياد در بدن انسان لازم است تحقيقات بيشتری انجام شود.
وی گفت: "بعيد است اين کل قضيه باشد. غير از عوامل روانی و جنبه های اجتماعی، اشتها توسط عوامل متعدد عصبی-شيميايی و علائم هورمونی کنترل می شود."
چرا وزنی که کم کرده ايم دوباره سر جايش برمی گردد؟
دانشمندان می گويند فهميده اند چرا وزن کم کردن معمولا آسانتر از پايين نگاه داشتن وزن است.
تيمی از محققان در دانشگاه کلمبيای نيويورک نشان داده است که کليد اين معما افت سطح هورمون "لپتين" است که وظيفه اش کنترل اشتهاست.
آنها دريافتند که تزريق اين هورمون به برخی از افرادی که اخيرا وزن کم کرده اند کمک می کند دوباره فورا تمام وزن از دست رفته را اضافه نکنند.
نتايج اين مطالعه در نشريه "تحقيقات کلينيکی" (Clinical Investigation) چاپ شده است.
تخمين زده می شود که بيش از 85 درصد افراد چاق که وزن کم کرده اند نهايتا دست کم بخشی از وزن کاسته شده را بازمی يابند.
تحقيقات حاکی است که علت اين موضوع برخی تغييرات به وجود آمده در عملکرد سيستم متابوليسمی، عصبی و هورمونی بدن است.
تيم محققان دانشگاه کلمبيا معتقد است که اين تغييرات در اثر کاهش ميزان لپتين در بدن روی می دهد.
اين هورمون در بافت های چربی ساخته می شود و بنابراين وقتی وزن بدن کم می شود ميزان توليد لپتين نيز کاهش می يابد.
پژوهشگران برای محک زدن نظريه خود دوزهای مشخصی لپتين به داوطلبان لاغر و چاق که اخيرا وزن کم کرده بودند دادند.
آنها دريافتند وقتی سطح لپتين به قبل از دوران رژيم برگشت، اکثر تغييرات متابوليسمی و هورمونی که باعث می شود فرد نتواند مانع بازگشت تدريجی وزن به قبل از دوران رژيم شود، بار ديگر معکوس می شود.
از قبل معلوم بود که لپتين در کنترل اشتها نقش بازی می کند، اما نحوه دقيق عملکرد آن مشخص نبود.
پزشکان در مورد افراد بیش از حد چاقی که دچار کمبود لپتين هستند اين هورمون را تجويز می کنند، اما در مورد افراد چاقی که سطح لپتين آنها عادی است اين شيوه در کاهش وزن تاثيری ندارد.
اميد به داروی تازه
محققان گفتند بالاخره ممکن است امکان توسعه داروهای تازه ای که ساز و کار نظارتی بدن بر ميزان لپتين را هدف قرار می دهد فراهم شود که کمک خواهد کرد وزن پايين بماند.
مايکل روزنبام، سرپرست اين تحقيقات به بی بی سی گفت از آنجا که بشر و اجداد آن در طول تاريخ اغلب با دوره های قحطی و گرسنگی مواجه بوده اند، بدن احتمالا تمايل به حفظ ذخاير چربی خود دارد.
او گفت: "پيش بينی ما اين است که نقشه ژنتيکی انسان آکنده از ژن هايی است که از چربی بدن دفاع می کنند و در مقابل شمار ژن هايی که با افزايش وزن مقابله می کنند بايد بسيار اندک باشد."
"ما اساسا برای صدها هزار سال در محيطی زندگی کرده ايم که ما را به خوردن بيشتر و تحرک کمتر تشويق می کرده تا انرژی خود را ذخيره کنيم."
"اما اکنون در محيطی زندگی می کنيم که آن خصوصيات با شرايط تطبيق نمی کنند."
اگر این تمرینات را به درستی انجام دهید، در مدت زمان بسیار کوتاهی، عضلات بازوهایتان را کاملاً برآمده خواهید کرد.
تمرین شماره 1
با کف دستانی رو به بالا وزنه را بلند کنید، فاصله دست ها به اندازه عرض شانه باشد. 7 مرتبه وزنه را تا نصف بالا ببرید. و بعد 7 مرتبه دیگر آن را از نصف تا بالاترین درجه ببرید. در قسمت آخر 7 مرتبه وزنه را از پایین ترین درجه به بالاترین درجه بالا ببرید. بین این تمرین ها به هیچ وجه استراحت نکنید.
تمرین شماره 2
روی نیمکتی شیب دار زانو بزنید، در حالیکه سینه تان به سمت پشتی نیمکت تکیه زده باشد و دست ها از طرف دیگر آن آویزان باشند. وزنه را در دست گرفته و فاصله دست ها مقداری کمتر از عرض شانه باشد. دستانتان حتماً باید زاویه ای 90 درجه با سینه ایجاد کند. 8 تا 12 بار وزنه بزنید.
تمرین شماره 3
با کف دستانی رو به پایین وزنه را در دستان گرفته و فاصله دست ها مقداری کمتر از عرض شانه باشد، حالا 8 تا 12 بار وزنه بزنید.
تمرین شماره 4
روی نیمکتی شیب دار بنشینید و دمبل ها را در هر دو دست نگاه دارید و دستها در اطراف بدن قرار بگیرند. می توانید در این حالت به سه حالت وزنه بزنید: چکشی ( که در آن کف دست ها همواره به سمت بدنتان است )، عادی ( که کف دست ها رو به بالا قرار دارد) و چرخش های رو به بالا ( در ابتدا کف دستها رو به بدنتان است، اما از نیمه راه آنها را رو به بالا می برید). 8 تا 12 باراین تمرینات را انجام دهید.
تمرین شماره 5
روی توپهای مخصوص بدنسازی بنشینید، دمبل ها را در هر دو دست نگه دارید و دستان را در اطراف بدن قرار دهید. کف دستها به سمت داخل باشد. هر دو بازو را در یک زمان بزنید. از نیمه راه کف دست ها را به سمت بالا برده، به صورتی که وقتی حرکت تمام می شود کف دستانتان باید به سمت بالا باشد.
تمرین شماره 6
این آموزشی است که در دوران سربازی هم داده می شود و نه تنها برای عضلات بازو، بلکه برای شانه ها و کل بالاتنه بسیار مناسب است. در این تمرین باید دست ها کاملاً در بالای سر باز شوند و حداقل یک فوت بالاتر از شما باشند. وزنه را در دست گرفته و کف دست ها رو به خودتان باشند. خود را تا آنجا که می توانید بالا بکشید و بخواهید که چانه تان را بالا تر از وزنه ببرید. به یاد داشته باشید که بدنتان را هم باید به تناسب پایین بیاورید. هر چند دفعه که می توانید این حرکت را انجام دهید. سعی کنید تا 15 بار برسانید.
تمرین شماره 7
روی نیمکت بنشینید و پشت دست ها را رو به پشتی آن تکیه دهید. طوری باید روی نیمکت قرار گیرید که زیر بغل هایتان با بالای پشتی صندلی در یک راستا باشند. هارتل را با دستها گرفته و دستها به اندازه عرض شانه از هم فاصله داشته باشند و کف دست ها را به سمت خارج نگه دارید. حالا وزنه بزنید.
تمرین شماره 8
یک هارتل یا دو دمبل در دستانتان بگیرید و کف دست ها به سمت خارج باشند و بعد وزنه بزنید. اگر می خواهید تمرین اضافی انجام دهید، دمبل ها یا هارتل را بسیار آرام بالا و پایین کنید.
تمرین شماره 9
طناب دستگاه کابل را در آخرین قلاب محکم کنید، و با کف دستانی رو به خارج آن را بگیرید. عضلات بازوهایتان را جمع کنید و به آرامی کف دست ها را به سمت بالا ببرید و در آخر حرکت کف دست ها باید رو به شما باشد. 8 تا 12 مرتبه این حرکت را انجام دهید.
تمرین شماره 10
هرچند که من زیاد طرفدار دستگاه نیستم اما گاهی می توانید با دستگاه هم خوب کار کرده و نتیجه بگیرید. زمان هایی که خسته اید و حال کار کردن ندارید می توانید از دستگاه تمرین عضلات بازو استفاده کنید.
بازوهایی ایده آل
زماني كه كسي بپرسد بدن به چه مقدار كالري احتياج دارد در پاسخ به او بايد بگوييم كه مقدار كالري مصرفي به چند فاكتور بستگي دارد. نكات مهمي كه ميتوان متذكر شد عبارتند از: هدف (كاهش حجم چربي يا افزايش حجم عضلات)، مقدار كالري مصرفي در روز، فواصل، طول مدت و شدت تمرين با وزنه يا جلسات مختلف تمرين آئروبيك، تركيب يك وعده غذاي مصرفي، زمان مصرف غذا و نسبت هيدراتهاي كربن/ پروتئين/ چربي.با توجه به مسائل و مباحث فوق در مييابيد كه پاسخ به پرسش مقدار تمرينات آئروبيك امكانناپذير است. زيرا يك پرسش كلي است. ورزشكاران پرورش اندام به اين علت بايد اقدام به اجراي تمرين آئروبيك كنند كه انگيزهاي جهت سوخت چربي فراهم كنند. در واقع تمرين آئروبيك بدن را تحريك ميكند تا چربي را به عنوان يك منبع سوختي بكار بريد. اگر تمرين آئروبيك را به درستي اجرا نماييد به يك فاكتور معم تبديل ميشود كه عاقبت معين ميكند آيا بدن به اندازه كافي سفت است يه نه.تمرين آئروبيك از جمله روشهايي است كه اثرات مثبت آن بر روي سيستم قلبي- عروقي به اثبات رسيده است. ورزشكاران آئروبيك از كلسترول و فشار خون پايين برخوردارند. در ضمن قلبشان به نحو مؤثري فعاليت ميكند و با هر ضربان قلب، مقدار بيشتري خون از قلب خارج ميشود.موضوع مهمي كه بايد يادآوري كنيم اين است كه تمرينات آئروبيك، عضلات را تقويت نميكنند، بلكه تمرينات با وزنه ميتوانند اين عمل را انجام دهند. حال بايد ببينيم كه تمرينات آئروبيك كجا و براي چه مدت اجرا شوند. اجازه دهيد به مسايل پس از پايان مسابقه بپردازيم. زماني كه سعي ميكنيد حجم عضلات را افزايش دهيد، هدفتان اين است كه تا حد امكان چربي را افزايش دهيد. آن دسته از ورزشكاران پرورش اندام كه به طور طبيعي با كاهش چربي مواجه هستند، بايد مراقب باشند كه پس از پايان مسابقه، تمرينات آئروبيك را اجرا نكنند. اگر چربي مسئله مهمي نباشد، چطور ميتواند موجب آزار و اذيت انسان شود؟ شما بايد انرژي خود را روي آن دسته از تمرينات سختي متمركز كنيد كه حجم عضلات را افزايش ميدهند. عده زيادي از ورزشكاران در اين گروه جاي ميگيرند.كساني كه بدنشان نرم است، بايد پس از پايان مسابقه 3 روز هفته را به تمرينات آئروبيك اختصاص دهند. زيرا اين طرح به سودشان تمام ميشود. البته بهتر است مدت زمان هر جلسه 30 دقيقه باشد. همين 3 جلسه تمرين هفتگي كافي است تا خارج از فصل مسابقه مقداري كالري مصرفي افزايش و فواصل بين تمرينات كاهش يافته و در مرحله افزايش حجم عضلات بسر بريد. مقدار چربي را كه احتمالا هر روز افزايش مييابد، تحت كنترل خود قرار دهيد. عدهاي از ورزشكاران در اين گروه جا ميگيرند.شايد طبيعت خلاف ميل ما عمل كند. ورزشكار پرورش اندام خارج از فصل مسابقه، حتما بايد تمرينات آئروبيك را اجرا كند. در واقع اين تمرينات يك ضرورت قطعي بشمار ميروند. چنين ورزشكاري بايد از كالري به مقدار كافي تغذيه كند تا از بدن پرقدرتي برخوردار شده و تمرينات مناسب را اجرا كند. در ضمن براي اينكه بتواند سرعت بهبودي عضلات و بازگشت به وضعيت اوليه را افزايش دهد، حتما بايد از كالري بيشتري تغذيه كند. بنابراين اقدامات مقتضي را به عمل آوريد تا چربي بدن در سطح معقول و مناسب حفظ شود. به اين منظور توصيه ميكنيم هر هفته 5 يا 6 مرتبه و هر بار 30 دقيقه اقدام به اجراي تمرينات آئروبيك نماييد.زماني كه قصد داريد در مسابقه حضور يابيد و غذاي مصرفي خود را كاهش ميدهيد حتما به فعاليت آئروبيك ادامه دهيد. بسيار خوب است به رژيم غذايي خود توجه نموده تا حد امكان حجم عضلات را افزايش داده و اصلا برنامه تمرين آئروبيك كه خارج از فصل مسابقه اجرا ميكنيد را تغيير ندهيد. به عنوان مثال ورزشكار پرورش اندامي كه از عضلات طبيعي برخوردار بوده و وزنش به 5/87 كيلوگرم ميرسد، مايل است در دسته 79 كيلوگرم رقابت كند. وي طي 12 هفته باقي مانده تا شروع مسابقه، كالري مصرفي خود را به تدريج كاهش ميدهد. در اين صورت چربي به كندي و به طور مداوم كاهش مييابد تا عاقبت وي با سطح ثابت و عدم پيشرفت مواجه ميشود. مثلا فرض كنيد كه 5 هفته به برگزاري مسابقه با چنين سطحي مواجه شود. حال بدون اينكه رژيم غذايي خود را تغيير داده و كالري مصرقي را به حد بسيار كمي برساند، ميتواند به هدف خود دست يابد. در اين صورت فعاليت آئروبيك خود را 3 مرتبه اجرا كرده و هر بار 30 دقيقه از وقتش را صرف اين فعاليت ميكند تا عاقبت همه چربيهاي باقي مانده از بين برود.
_________________
میان وعده
نوشیدنی دارای پروتیین ( به عنوان مثال شیر موزی که حاوی شیر 2% چربی و یک موز باشد)
شام
یک قطعه ماهیچه ( به همراه نان و تخم مرغ): 380 کالری
برنج پختخ شده: 160 کالری
سالاد کلم : 70 کالری
میان وعده
یک عدد تون ماهی همراه با پیاز و 2 قاشق سوپ خوری سس مایونز : 150 کالری
شکستن رسم و رسومات
نهار باید مقدار بیشتری کالری نسبت به شام دارا باشد. فرهنگ غربی ها معمولا شام را مفصل تر از نهار در نظر می گیرد. این کار از نظر علمی صحیح نیست، چرا که شام معمولا در آخر روز زمانی که فعالیت های انسان پایان می پذیرد مصرف می شود (زمانیکه بدن به انرژی زیادی نیاز ندارد). از ساعت 6 بعد از ظهر به بعد مردم معمولا به تماشای تلویزیون مشغول می شوند.
12 تا 6 بعد از ظهر معمولا پر فعالیت ترین ساعت روز به شمار می رود. زمانی است که افراد بیشترین فعالیت را انجام می دهند. به همین دلیل نهار نسبت به سایر وعده های غذایی باید حاوی بیشترین میزان کالری و کربو هیدارت باشد.
به علاوه شام آخرین وعده غذایی است. مجددا باید بگوییم که این کار اشتباه است. چرا باید بعد از شام و وعده بعدی غذایی یعنی صبحانه چیزی نخوریم؟ زمانی که شکم شما برای مدت زمان زیادی خالی بماند، سطح انرژی در آن دگر گون می شود. این امر باعث می شود زمانیکه شما دوباره غذا مصرف می کنید میزان چربی بیشتری در بدن شما ذخیره می شود و همانطور که قبلا هم به آن اشاره شد بعضی از مواد غذایی خاص اگر بیش از مقدار مورد نیاز مصرف شوند در بدن تبدیل به چربی می شوند. این امر باعث ایجاد شکاف در روند غذایی فرد می شود که خود یکی از مهمترین عوامل بروز چاقی در آمریکای شمالی به شمار می رود.
استفاده مکرر از مواد غذایی در وعده های کوچک تر خیلی سالم تر از مصرف زیاد غذا در چند وعده مختصر می باشد.
چگونه به هدف برسیم؟
چگونه می توانید چنین رژیم سالمی را نگه دارید؟ بهتنرین راه خریداری کتاب "حساب تغذیه" است. قیمت چنین کتاب هایی در حدود 700 تومان است، اما می توانند زندگی شما را از نابودی نجات دهند. در آنها جداول معینی برای ثبت کالری، پروتیین، چربی و کربوهیدرات می باشند.
برخی از آنها میزان کالری برخی محصولات غذایی معروف مثل مک دونالد و یا تاکو بل را نیر در خود گنجانده اند. شما باید تمام مواد غذایی که در طول روز مصرف می کنید را در آن یادداشت نمایید. و بعد از کتاب خود برای تعیین ارزش غذایی رژیم خود استفاده کنید.
محاسبه میزان مصرف کالری روزانه شما آنقدرها هم که تصور می کنید، مشکل نیست. خیلی از افراد تصور می کنند که رژیم غذایی سالمی استفاده می کنند اما، زمانی که چشمشان به یکی از این کتالب ها می خورد تازه متوجه می شوند که چقدر در اشتباه بوده اند. برای یکبار هم که شده این شیوه را به کار امتحان کنید، حتم دارم که همه شما از مواجهه با حقیقت شگفت زده خواهید شد. خیلی از ما بدون اینکه خودمان هم متوجه باشیم از رژیم غذایی نا مناسبی استفاده می کنیم. بنابراین به خودتان لطف کنید و برای یکبار در کل زندگی تان هم که شده مصرف روزانه کالری خود را محاسبه کنید؛ قول می دم که پشیمان نخواهید شد.
_________________
دويدن، شايد بهترين راه جهت سلامت و تندرستي باشدچرا كه هم ارزان است، هم ميتواند در هر جا و در هر زماني انجام شود و از همه مهمتر، بسيار موِثر و مفيد است. اگر شما هم طرفدار اين روش سالم و موثر هستيد، بايد نكات علمي دربارهِ آن را هم به خاطر بسپاريد.
براي اينكه شما از فوايد دويدن لذت ببريد، اصلا نياز نيست با تمام سرعتتان بدويد. در واقع هيچگونه تفاوتي بين دويدن معمولي و دويدن نرم و آهسته وجود ندارد و شما براي دويدن، تنها چيزي كه نياز داريد عبارت است از يك جفت كفش ورزشي خوب و كمي هم علاقه.
مزاياي دويدن
دو سرعت در واقع، يك نوع ورزش غيرهوارسان است (بدون استفاده از اكسيژن) كه انجام آن به قدرت عضلاني زيادي نياز دارد؛ در حاليكه دويدن در فواصل طولاني يك فعاليت هوارسان(با مصرف اكسيژن) به شمار ميرود كه لازمه آن، تحمل و پايداري عضلات است. دويدن از هر نوع كه باشد، كمك بسياري به سلامت قلب و ريه ميكند. علاوه بر اين، دويدن ميتواند به افزايش تراكم استخواني كمك كرده و از استئوپروز (پوكياستخوان) جلوگيري نمايد. با اين وجود بايد در نظر داشته باشيد كه دويدن نسبت به فعاليتهاي سادهتر مثل پيادهروي و دوچرخهسواري موجب فشار بيشتري بر روي مفاصل ميشود. شما تا زماني كه سالم هستيد و شروع به دويدن برايتان آسان است، ميتوانيد بدويد. ولي چنانچه شما سابقهاي از بيماريهايي نظير ديابت، درد قفسه سينه، آسم، صرع و فشارخون بالا داريد، به تازگي تحت جراحي قرار گرفتهايد و يا باردار هستيد، بهتر است ابتدا با پزشك خود مشورت كنيد.
آغاز دويدن
همانند بقيه ورزشها، بهتر است ابتدا بدن خود را گرم كرده وسپس كمكم و به آهستگي شروع به دويدن كنيد. بهتر است شما ابتدا با سرعتي بدويد كه در آن سرعت، هنوز قادر باشيد با اطرافيان خود صحبت كنيد. اگر نميتوانيد بايد سرعت خود را كاهش دهيد و يا حتي راه برويد. اين نوع دويدن را بايد براي مدت 10 دقيقه انجام دهيد و هر 2 تا 3 روز يكبار تكرار نماييد. كمكم سعي كنيد مدت زمان راهرفتن را كاهش داده و مدت زمان دويدن خود را افزايش دهيد تا زماني كه قادر باشيد تمام مدت 10 دقيقه را بدويد.
اكنون سعي كنيد در هر بار دويدن، مدت زمان دويدنتان را يك تا دو دقيقه افزايش دهيد تا زماني كه قادر باشيد به مدت 30 دقيقه، 3 بار در هفته بدويد. سعي نكنيد مدت زمان دويدنتان را بيش از 10 درصد در هفته افزايش دهيد، حتي اگر احساس خوبي از اين كار داشتيد. در پايان دويدن، سعي كنيد گرما را به آرامي از بدنتان خارج كنيد. اين كار را ميتوانيد با آهستهتر كردن تدريجي سرعتتان و در ادامه با يك دويدن آهسته و سپس پيادهروي انجام دهيد تا زماني كه ضربان قلب و تنفس شما به حالت طبيعي باز گردد. سعي كنيد وقتي كه هنوز بدنتان گرم است، حركات كششي را نيز انجام دهيد
با انگيزه بمانيد
يكي از مهمترين مشكلات دويدن به ويژه در روزهاي ابتدايي،حفظ اشتياق و انگيزه است. براي حفظ انگيزه، موارد زير ميتوانند به شما كمك كنند!
هدف مشخص و واضحي داشته باشيد كه در شما ايجاد انگيزه كند مانند دويدن در يك محل تفريحي و يا تلاشي براي دويدن بدون توقف براي مدت يك ساعت.
واقعگرا باشيد، بهعنوان مثال چنانچه سابقه دويدن نداريد. سعي نكنيد در 3 ماه اول دوي ماراتن انجام دهيد.
دويدن را براي خودتان بهصورت يك عادت در بياوريد، درست مثل مسواكزدن. به جاي اينكه فكركنيد: اگر بدوم ....، به اين فكر كنيد كه زمان دويدنم كي ميرسد؟
يادداشت روزانه داشته باشيد. هر روز پيشرفت خود، ساعت دويدن، آبوهوا، احساس خود، مكانهايي كه دويدهايد و ساير موارد را يادداشت كنيد. از كمك ديگران بهرهمند شويد. سعي كنيد با يكي از دوستان خود و يا گروهي از دوستان حداقل هفتهاي يك مرتبه بدويد.
امنيت دويدن
چنانچه شما عادت داريد شبها بدويد، بهتر است با گروههاي دستهجمعي باشيد و يا درخيابانهاي امن بدويد و سعي كنيد در مسير برگشت تنها نباشيد. در هنگام شب و نيز هواي بد، پوشيدن لباس روشن و براق كه نور را منعكس كند، به ايمني شما بسيار كمك ميكند.
هيچوقت زماني كه دچار بيماري و يا تب هستيد، سعي نكنيد بدويد. زماني كه كاملا بهبود يافتيد، كمكم و به آهستگي دويدن را شروع كنيد و دوباره به آرامي به همان روند قبلي خود برگرديد.
منبع:BBC Health
خواص انواع و اقسام شیرها
شیر گاو
کثیرالغذاء است.برای اشخاص سرد مزاج مفید است،مولد خون می باشد و قلب و مغز را تقویت می کند.ملین است بدن را فربه و غم و اندوه را دور می کند،برای سینه و ریه مفید است و به تنهائی غذای کاملی است
شیر گاومیش
تن را فربه می کند مولد خون است،چربی به مقدار زیاد دارد مولد نیرو و انرژی است.عضلات را تقوییت می کند
شیر گوسفند
مغز و نخاع و قوه حافظه را تقویت می کند.برای زخم روده و پیچش مفید است و دافع سرفه است
شیر شتر
رنگ صورت را روشن می کند و بلغم و اخلاط را دفع می نماید.مقوی است و برای فرو نشاندن اوریون مفید است.شیر شتر ضد یبوست هم هست
شیر خر
دیر هضم است و مصلح آن شکر است سرورآور و برای مرض سل نافع است.قلب و مغز را قوت می دهد و لاغری را بر طرف می کند،برای رفع سرفه سودمند است
شیر زن
مولد رطوبت است و مقوی مغز است.چین و چروک صورت را از بین می برد و برای سرفه خشک نافع است
خواص پنیر-کره
پنیر
برای معده و روده مفید است.خلط صالح تواید می کند و تن را فربه می سازد.دیر هضم است اگر پنیر را پخته و بخورند دافع اسهال است.خوردن زیاد پنیر حافظه را کم می کند
کره
خاصیت گرم و برای معده مضر است.مصلح آن شکر و عسل می باشد بدن را فربه می کند.ملین است و روده ها را نرم می کند
توجه
شیر را نباید زیاد و مکرر گرم کرد.مکرر گرم کردن شیر باعث کاسته شدن خواص آن می گردد و طعمش هم خراب می شود.
مثلا اگر شیر دوبار گرم شود ویتامین ث خود را از دست می دهد.حتی گذاشتن شیر در جائی که اشعه خورشید بر آن می تابد ویتامین ث آن را از بین می برد