سلام دوستان عزیز ...

من دوباره تصمیم گرفتم به طور منظم وبلاگ رو آپ کنم ...

از نظرات همتون ممنونم ...

 

مسابقات قايقراني، رقابت بزرگان

مسابقات قايقراني، رقابت بزرگان

رشته‌ي قايقراني از قديمي‌ترين رشته‌هاي ورزشي دنياست. كشورهاي زيادي سالهاست كه براي كسب مقام پارو مي‌زنند و روي قهرمانانشان در اين رشته سرمايه‌گذاري مي‌كنند. به همين دليل يكي از رشته‌هايي كه با جديت در المپيك و ديگر مسابقات پيگيري مي‌شود رشته قايقراني است. اما با وجود قدمت اين رشته در فرهنگ و ورزش ديگر كشورها، در كشور ما رشته‌اي است نو پا كه خوب ظهور كرده است و در اوان جواني‌اش توانسته به موفقيت بزرگي كه همانا كسب سهميه المپيك باشد نايل آيد. ورزشكاران كشور ما قبل از رفتن به المپيك دو سال در اردو به سر مي‌بردند و تمرينات سختي را پشت سر گذاشتند اما اين در حالي است كه مسابقات جهاني در سطحي بسيار حرفه‌اي تر و بالاتر از ورزش ما برگزار مي‌شود.
در بازیهای المپیک 2008 پکن، به طور کلی 14 مسابقه قایقرانی برگزار شد که عبارتند از هشت رقابت اسکالینگ (قایقرانان این رشته از دو پارو استفاده می کنند) و شش رقابت سوئیپ (قایقرانان تنها با یک پارو به رقابت می پردازند). همه این رقابتها که با حضور 350 مرد و 200 زن قایقران پی گرفته شد، در مسافت های 2000 متر هستند.
مسابقات در چهار رشته‌ي مجزا: آبهاي آرام، اسلالوم، بادباني و رويينگ يا پاروزني برگزار شد. نتايج مسابقات پكن در اين چهار رشته به شرح زير است:
قهرمانان آبهای آرام
رقابت های قایقرانی كانو و كایاك بازی های المپیك پكن در دو بخش زنان و مردان برگزار شد.
بر این اساس، قایقرانان در قسمت مردان در سه ماده كایاك یك نفره، كانو یك نفره و دو نفره و در بخش زنان در كایاك یك نفره پارو زدند.
در كایاك یك نفره مردان، پارو زنان تیم های فرانسه، آلمان، انگلیس، ایتالیا، اسپانیا، اسلوكی، اتریش، لهستان، جمهوری چك، سوئیس، اسلوانی، ایرلند، امریكا،كانادا، چین در كانو یك نفره، اسلواكی، فرانسه، آلمان، انگلیس، لهستان، اسپانیا، چك، روسیه ، استرالیا و چین، دركانو دو نفره مردان، اسلواكی، فرانسه، ایتالیا، آلمان، جمهوری چك و چین حضور داشتند.
در كایاك یك نفره زنان، ورزشكاران آلمان، ایتالیا، چك،چین و در كایاك یك نفره زنان، آلمان، اسلواكی، جمهوری چك، فرانسه، انگلیس، اتریش، آندورا، اسپانیا، لهستان، روسیه، هلند، ژاپن، امریكا، استرالیا و چین به رقابت پرداختند.
در کایاک یکنفره مردان در مسافت 500 متر کن والاس از استرالیا با زمان 1:37.252، آدام ون کاوردن از کانادا با زمان 1:37.630، تیم برابانتس از بریتانیا با زمان 1:37.671 نفرات اول تا سوم شدند.
در کایاک یک نفره زنان نيز در مسافت 500 متر اینا اسیپنکا رادوموسکو از اکراین با زمان 1:50.673، جوزف ایدم از ایتالیا با زمان 1:50.677و کاترین وانجر آگوستین از آلمان با زمان 1:50.67 نفرات اول تا سوم شدند.
در کانو یکنفره مردان در مسافت 1000 متر آتیلا وجدا از مجارستان با زمان 3:50.467، دیوید کال از اسپانیا با 3:52.751و توماس هال از کانادا با زمان 3:53.653 به مقام اول تا سوم دست پيدا كردند.
در کایاک 4نفره زنان در 500 متر فیسچر، رینهاردت، وگنر آگوستین و وسموس از آلمان با زمان 1:32.231 اول ، کواس، اسزابو، کوزاک و اسزابو از مجارستان با زمان 1:32.971 دوم و الدنهاف، دیویس، میک و فوگارتی از استرالیا با زمان 1:34.704 سوم شدند.
در کایاک دونفره مردان مسافت 1000 متر مارتین هولستین و تل آندریاس از آلمان با زمان 3:11.809 اول شدند، کیم ورا نودسن و رن هالتن پولسن از دانمارک با زمان 3:13.5780 به مقام دوم و آندریا فکچین و آنتونیو اسکادوتو از ایتالیا با زمان 3:14.750 به مقام سوم رسیدند.
در کانو دونفره مردان در مسافت 1000 متر آندریا باهدانوویچ و الکساندر باهدانوویچ از بلاروس با زمان 3:36.365 ، کریستین گیل و توماس ویلنزک با زمان 3:36.588 از آلمان و جورجی کوزمن و تاماس کیس از مجارستان با زمان 3:40.258 اول تا سوم شدند.
در کایاک چهار نفره مسافت 1000 متر مردان پتراشنکا، آبالماسو، لیتوینچوک و مکنرو از بلاروس با زمان 2:55.714 ، ریزدورفر، ویلچک ، ریزدورفر و تار از آلتپوست با زمان 2:56.593 ، بروک، اکبرت و گلدسچمیت از آلمان با زمان 2:56.676 به مقام های اول تا سوم رسیدند.
ودر کایاک یکنفره مردان مسافت 1000 متر تیم برابانتس از بریتانیا با زمان 3:26.323 اول شد، اریک وراس لازسن از نروژ با 3:27.342 دوم و کن والاک از استرالیا با زمان 3:27.485 سوم شدند.
قهرمانان اسلالوم
رقابتهای اسلالوم نيز در المپیک در ٢ بخش مردان و زنان به پایان رسید .
در کانو یکنفره مردان مایکل مارتیکال اول، دیوید فلورنس دوم ، روبین بل از استرالیا سوم شد.
درکانو دونفره مردان پیتر هوچورنر و پاول هوچورنر اول، جارولساو ولف و اندرج استپانک دوم و میشائیل کزنتساو و دمیتری لاریوناو از روسیه سوم شدند.
در کایاک یکنفره بانوان النا کالیسکا از اسلواکی اول شد، ژاکلین لاورنس از استرالیا به مقام دوم رسید و ویولتا ابلینگر از اتریش در رده سوم جای گرفت.
در کایاک یکنفره مردان الکساندر گریم از آلمان، فابین لفر از فرانسه و بنجامین بوکپتی از توگو اول تا سوم شدند.
قهرمانان رشته‌ي بادباني
قایقرانان در رشته بادبانی المپیک 2008 در 12 رشته به رقابت پرداختند.
بر این اساس در RS:Xمردان تام اشلی از نیوزلند ، جولین بونتم از فرانسه دوم و شاهار زوباری از اسرائیل اول تا سوم شدند.
در RS:Xزنان جیان یین از چین اول ، آلساندرا سنینی از ایتالیا دوم و بریونی شاو از انگلستان سوم شدند.
در470 مردان ناتان ویلموت مالکولم پیج از استرالیا، نیک روگرس و جو گلانفیلد ازانگلستان ، نیکولاس چاربونیر و الیور بوست از فرانسه به مقام های اول تا سوم رسیدند.
در470 زنان الیس رچیچی و تسا پارکینسون از استرالیا به مقام اول رسید، مارسلین دیکنینگ و لوبک برخوت از هلند و فرناندا الیورا و ایزابل سون از برزیل دوم و سوم شدند.
در Laserمردان پاول گودیسون از انگلستان ، وسیلیج بوگار از اسلوونی و دیگو رومرو از ایتالیا اول تا سوم شدند.
در Star مردان انگلستان اول شد، برزیل به مقام دوم رسید و سوئد در رده سوم جای گرفت.
در Laser Radial آنا تونیلایف از آمریکا ، جینتر از لیتوانی و لیجیا از چین اول تا سوم شدند.
در Ynglingزنان انگلستان، هلند و یونان اول تا سوم شدند.
در Mixed Finn انگلستان اول شد، آمریکا دوم و فرانسه سوم شدند.
در Mixed 49erدانمارک به مقام قهرمانی رسید، اسپانیا در رده دوم جای گرفت و آلمان سوم شد.
قهرمانان رويينگ
مسابقات روئینگ المپیک ٢٠٠٨ پکن در رشته های مختلف ٢ بخش آقایان و بانوان برگزار شد.
بر این اساس ،
در روئینگ رشته W1x رومیانا نیکوا از بلغارستان اول، زمان: 07:22.34، مایکل از آمریکا دوم، زمان: 07:22.78 ، اکاترینا کارستن از بلاروس سوم شدند. زمان: 07:23.98
در M1x اولاف توفت از نروژ، زمان: 06:59.83، اندر سینک جمهوری چک، زمان: 07:00.63و ماهه دریسدیل از نیوزلند، زمان: 07:01.56اول تا سوم شدند. زمان
در W2- جورج آندروناک و ویوریکا سوسانو از رومانی به مقام اول رسید،زمان: 07:20:60 دبلیویو و جائو یولان از چین دوم شد.زمان: 07:22:28 و یولیا بیچک و ناتالیا هلاخ از بلاروس در رده سوم جای گرفت. زمان: 07:22:91
در M2- دریو جین و دونسان فیری ازاسترالیا، زمان: 06:37.44 ، دیوید کالدر و اسکات فرندسن از کانادا، زمان: 06:39.55 و ناتان توآدل و جورج بریدواتر از نیوزلند، زمان: 06:44.19 اول تا سوم شدند.
در M2x دیوید کراشای و اسکات برینان از استرالیا،زمان: 06:27.77 ، تون اندرکسون و جي جانسون از استوني، زمان 06:29.05 و متئو ولز و استفن روبوتام زمان: 06:29.10 اول تا سوم شدند.
در M4- تام جامس، استیو ویلیامز، پت رد، آندریو تریکس ، مت ریان ، جیمز ماربورگ ، کامرون و فرانسیس از استرالیا و جولین دسپرس، بنجامین روندیو، جرماین چاردین و دوریان مرتلیت از فرانسه اول تا سوم شدند.
در LW2x کریستین واندرکلک و ماریت وانیوپن از هلند ، سانا استن و مینا نیمینن از فنلان، ملانی کوک و تراسی کامرون از کانادا به مقام های اول تا سوم رسیدند.
در LM2x زاک پورچاس و مارک هانتراول شدند، دیمیتروس مگیوس و واسیلیوس پولیمروس از يونان و متس راسموسن و راسموسنیکولیا از دانمارک دوم و سوم شدند.
در LM4- دانمارک ، لهستان و کانادا در رده های اول تا سوم جای گرفتند.
در M4x لهستان اول شد و ایتالیا و فرانسه در رده های دوم و سوم جای گرفتند.
در w8 تیم 8 نفره ایالات متحده آمریکا اول، تیم هلند دوم و تیم روسیه به مقام سوم دست پيدا کرد.
در M8 کانادا اول، بریتانیا دوم و ایالات متحده آمریکا سوم شد.
نفرات اول تا سوم رشته های روئینگ المپيك را بشناسيم
M1x
همه‌ي مردم كشورمان از اينكه ورزشكاران كشورمان بدون گرفتن هيچ مدالي به كشور بازگشتند ناراحت و سرخورده شدند و مطبوعات و رسانه‌هاي تصوريري هنوز هم در گير و دار برنامه‌هاي اعتراضي به مسئولين و سرپرستان و يا حتا خود بازيكنان هستند. در رشته ي قايقراني نيز چنين توقعاتي از سوي مردم ايجاد شده بود و به نظر رسيد كه ورزشكاران نتوانستند پاسخ‌گوي انتظارات آنها باشند. اين در صورتي است كه ورزشكاران اين رشته سالهاي‌ زيادي نيست كه پا در اين عرصه گذاشته‌اند و تا همين نقطه قدم‌هاي بلندي را برداشته اند . نگاهي به تاريخ كوتاه زندگي ورزشي قهرمانان رويينگ كه نمايندگان ما با آنها در رقابت بودند نشان مي‌دهد كه تفاوت از كجاست تا به كجا. آنها سالهاست كه دارند حرفه‌اي ورزش مي‌كنند و مدال‌هاي مختلفي را براي كشورشان به ارمغان آورده‌اند. وبعضي از آنان مانند قهرمانان كشور ما در سنين پايين ترشان موفق به كسب هيچ مدالي نشدند اما حمايت كشورشان و پشتكار حرفه‌اي‌شان آنها را صاحبان مدال‌هاي طلا و نقره و برنز كرده است.
1.اولاف توفت با زمان 06:59.83 نفر اول رویینگ المپیک شده است.وي 32 ساله است و صاحب مدال های گوناگون در رشته خود. او در سال 1996 در مسابقات آتلانتیک نفر هشتم مسابقات شد. 4 سال بعد در مسابقات سیدنی مدال نقره را برای کشورش به ارمغان آورد و در سال 2004 در مسابقات آتن صاحب مدال طلا شد. امسال نیز در مسابقات پکن گوی سبقت را از دیگر قایقرانان ربود و مدال ارزشمند المپیک را در آبهای پکن از آن خود کرد.
2.اندر سينك اهل چکسلواکی است و 25 ساله. در 21 سالگی در المپیک آتن2004 در رشته double sculls رويينگ نفر پنجم مي‌شود و هیچ مدالی را از آن خود نمي‌كند اما امسال در زمان 07:00.63مقام دوم ومدال نقره را به نام خود ثبت كرد.
3.ماهه دريسديل اهل نیوزلند است. 28 ساله است. در سال 1997 روینگ را شروع می کند يعني حدود 21 سالگي اش. وی در 25 سالگی در المپیک آتن درcoxlees fours شركت كرده ومقام پنجم را کسب می کند. او هم موفق نمي‌شود مدالی را برای کشور خود به دست آورد اما امسال و در المپیک پکن با صرف زمان 07:01.56نفر سوم كلاس خود شده و مدال برنز را کسب کرده است.
W1x
1.رويانا نيكووا متولد 1973 اهل بلغارستان است. در 19 سالگي در بازي‌هاي بارسلونا مقام نهم را كسب كرد. چهارسال بعد در بازي‌هاي آتلانتا به مقام هشتم رسيد. چهارسال بعد در بازيهاي سيدني مدال نقره را از آن خود كرد و در 31 سالگي اش يعني بازيهاي آتن مدال برنز را كسب كرد. اكنون 35 ساله است و مدال طلاي رويينگ المپيك پكن را در 07:22.34 دقيقه ربوده است. وي در كلاس w1x همان رشته اي پارو مي‌زد كه هما حسيني نتوانست در آن موفق به كسب مدالي شود.
2.مايكل گرت در 1980 در ايالت متحده آمريكا به دنيا آمد. در 23 سالگي براي اولين بار در بازيهاي المپيك آتن شركت كرد و مقام پنجم را در رشته‌ي خود به دست آورد. اكنون در 27 سالگي با صرف زمان 07:22.78 مدال نقره‌‌ي اين رشته را از آن خود كرده است.
3. يكاترينا كارستن متولد 1972 است. اهل بلاروس .در بازيهاي آتلانتا در سال 1996 مدال طلا را كسب مي‌كند. چهار سال بعد در سيدني بازهم برنده مدال طلا مي‌شود. اما در مسابقات آتن مدال اش به نقره كاهش پيدا مي‌كندو در مسابقات پكن وي در دقيقه‌ي 07:23.98 برنده مدال برنز و نفر سوم مسابقات رويينگ مي‌شود. اكنون 36 ساله است .
W2
1.جرجتا دامیان متولد 1976 و اهل رومانی است. در 24 سالگی اش در المپیک سیدنی دو مدال طلا در دو کلاس متفاوت رویینگ آورد و 4 سال بعد در المپیک آتن نیز توانست همان دو مدال را از آن خود کند. وی امسال نیز موفق شد به همراه دوست هم تیمی اش در رشته ی W2 با صرف زمان 07:20:60 برنده مدال طلا شود. همسر وی والریو آندرناچ نیز از قایقرانان شرکت کننده در المپیک بود0وی در 24 سالگی و در المپیک سیدنی نیز شرکت کرده بود که به مقام دهم دست پیدا کرد. هر دوی آنها هم اکنون 32 ساله اند.
ویوریکا سوزانو اهل رومانی است و33 ساله. وی در سال های 1997, 1998, 1999, 2000 موفق به کسب مدال هایی در همین رشته شده بوده و اکنون مقام اول را به دست آورد.
2.دبلیو یو یو متولد 1984 است. اهل چین است و در 20 سالگی اش در مسابقات آتن موفق یه کسب مقام چهارم می شود. امسال وی با تلاش مضاعفی که می کند موفق می شود در زمان 07:22:28 با تفاوت 2 ثانیه ای با قایق اول مدال نقره را از آن گروه دو نفره خودشان کند. وی قایقرانی را از 14 سالگی اش آغاز کرده و اکنون که به سن 24 سالگی رسیده توانسته نفر مقام دوم رویینگ المپیک را به دست بیاورد.
دومین نفر این گروه چینی گائو یولان است. وی متولد 1982 است. اکنون در سن 26 سالگی موفق به کسب مدال نقره در رویینگ المپیک شده است.
3.بیکیک یولیا و ناتالیا هلاک با صرف زمان 07:22:91 موفق به کسب مدال برنز در این رشته شدند. این دو زن که به ترتیب 25 و 30 سال سن دارند اهل بلاروس هستند. بلاروس از کشورهایی است که در رشته ی قایقرانی چه مردان و چه زنان مدال های فراوانی را ازآن خود کرده است.
M2
1.دراو جین 34 ساله است از استرالیا. در 20 سالگی قایقرانی را شروع می کند. .وی در المپیک آتلانتا 21 ساله است که مدال طلا را برای کشورش به ارمغان می اورد. و 8 سال بعد در آتن نیز دوباره موفق به کسب طلا می شود. اکنون بعد از گذشت 4 سال موفق می شود دوباره اما در رشته ی دیگری همان مدال را به دست بیاورد.
هم تیمی دراو جین ، دانکن فری 35 ساله است که توانستند به کمک هم در رشته ی مربوطه با زمان06:37.44 به مدال طلا دست پیدا کنند.
2.دیو کالدر و اسکات فرندسن از کانادا در دقيقه 06:39.55 موفق به کسب مدال نقره در این رشته شدند. دیو کالدر در 22 سالگی اش در المپیک سیدنی به مقام هفتم دست پیدا کرد و در 26 سالگی نیز در آتن موفق نشد مدال کسب کند. اما امسال توانست مدال نقره را به دست بیاورد. اسکات 28 ساله قایقرانی را از16 سالگی آغاز کرد. اونیز در سال 2004 دو مدال طلا کسب کرد.
3.ناتان توادل 32 ساله از نیوزلند موفق شد به همراه جرج برید واتر در 06:44.19 مدال برنز این رشته را به دست آورد. او از 15 سالگی قایقرانی را شروع کرد. در 24 سالگی اش در آتن مقام 4 را به دست آورد. جرج 25 ساله نیز از 16 سالگی وارد این رشته شد وی نیز در پرونده اش دو مدال نقره و یک مدال طلا دارد.
W2x
1.مقام اول در این کلاس در 07:07.32 از آن نیوزلند شد. جورجینا اورز اسپیندل و خواهر دو قلویش کارولینا رباینده این مدال بودند. این زوج 29 ساله نیوزلندی در مسابقات آتن نیز در 25 سالگی موفق به کسب مدال طلا در همین رشته شدند.
2.آن کاترین تیل و کریسین هوث از آلمان مدال نقره ی این رشته را در 07:07.33 از ان خود کردند. آن کاترین 24 ساله و از 10 سالگی پارو زدن را آغاز کرد. کریستین نیز 28 ساله است.
3.اریس لاوریک و آنا ببینگتون دو زن خوش شانس بریتانیایی بودند که مدال برنز را در 07:07.55 به دست آوردند. اریس 33 ساله و از 17 سالگی آغاز به کار کرد. وی در المپیک سیدنی در 25 سالگی موفق به کسب مقام هفتم و در المپیک آتن در 29سالگی مقام سوم را به دست آورد. آنا نیز 25 ساله است. از سال 2001پارو زدن را آغاز کرد و اکنون بعد از 7 سال گام بزرگی را برداشت.
M2x
1.دیوید کراشای 29 ساله و اهل استرالیاست. از 14 سالگی آغاز به کار می کند. وی در المپیک آتن تنها موفق می شود مقام هفتم را به د ست بیاورد و با فاصله ای بسیار زیاد بعد از چهار سال مقام اول و مدال طلا را از آن خود می کند. اسکات برنان هم تیمی دیوید است. وی 25 ساله است و از 12 سالگی به این ورزش می پردازد. وی در 21 سالگی اش در آتن به همراه دیوید مقام 7 را کسب کرد. 06:27.77 زمانی بود که آنها برای به دست آورن طلا صرف کردند.
2.مقام دوم را کشور استونی با صرف زمان 06:29.05 از آن خود کرد. تان اندرکسون 29 ساله در المپیک آتن تنها به کسب مقام چهارم بسنده کرده بود اما امسال به همراه هم تیمی خود جری جانسون موفق شد مدال نقره روینگ را از آن خود کند. جری جانسون 43 ساله است.
3.متیو ولس و استپن روبتام از بریتانیا در 06:29.10 مدال برنز را در این رشته به دست اوردند. متیو ولس 29 ساله است و از 14 سالگی آغاز به کار کرده. وی در 20 سالگی اش در المپیک سیدنی شرکت کرد و مقام نهم را به دست آورده است و چهار سال دیگر در المپیک اتن یک پله بالاتر رفته و به مقام هشتم می رسد. استپان 27 ساله است و قایقرانی را از سال 2000 شروع کرده است. وی هم اکنون به غیر از مدال المپیک پکن یک مدال برنز نیز در سال2006 در مسابقاتEton به دست آورده است.
LW2X
1. کریستن ون در کلک، ماریت ون اوپن از هلند مدال طلای این رشته را به دست آوردند. کریستن 33 ساله در المپیک سیدنی مقام ششم را به دست آورد و در المپیک آتن در 28 سالگی مدال برنز را از آن خود کرد. 06:54.74 زمانی بود که او و هم تیمی اش ماریت برای کسب مدال طلا پارو زدند. ماریت 39 ساله در المپیک سیدنی و آتن با 30 و 34 سال سن به همراه کریستین پارو زد.
2. سانا استن و مینا نیمینن از فنلاند توانستند مدال نقره را در سابقه ی خود ثبت کنند. سانا 31 ساله از 21 سالگی در این رشته مشغول به تمرین است. مینا نیز مانند او 31 ساله است. 06:56.03 زمانی بود که هر دوی آنها با تمام قوا پارو زدند اما موفق به کسب مقام اول نشده و با تفاوت 2 ثانیه با گروه اول توانستند مقام دوم را کسب کنند.
3. ملانی کوک و ترسی کامرون از کانادا موفق شدند با زمان 06:56.68 به مقام سوم دست پیدا کنند. ملانی 25 ساله است و از سال2002 شروع به فعالیت کرده است.
LM2x
1.زاک پورچاس و مارک هانتر از بریتانیا در این رشته اول شدند، آنها موفق شدند با صرف زمان 06:10.99 مدال طلا را از آن خود کنند. زاک 22 ساله از 14 سالگی این ورزش را شروع کرده و اکنون موفق شده با اولین حضورش در بازی های المپیک مقام اول را کسب کند. مارک هانتر نیز 30 ساله است و از 15 سالگی قایقرانی می کند. وی علاوه بر مدال هایی که در مسابقات قایقرانی در طی سالهای ورزشی اش کسب کرده در مسابقات آتن در سن 26 سالگی موفق به کسب مقام 13 ام شد.
2.دیمیتروس مگیوس 27 ساله و واسیلیوس پولیمروس ساله 32 از یونان موفق شدند در 06:11.72 دقیقه به کسب مقام دوم در این کلاسنایل شوند. دیمیتروس 14 ساله قایقرانی را آغاز کرد و در سال 2007 موفق شد دو مدال نقره در مسابقات مختلف به دست بیاورد. پولیمروس نیز که از سال ها پیش شروع کرده در کارنامه اش سه مدال نقره و یک طلا و یک برنز دارد.
3.متس راسموسن و راسموس کوییست از دانمارک به ترتیب 27 و 28 سال سن دارند. آنها موفق شدند در زمان 06:12.45 با اختلاف یک ثانیه ای با گروه قبل از خود مدال برنز را به دست بیاورند. متس در 2005 در یکی از بازی های بین المللی مدال نقره و در 2006 و 2007 مدال طلا کسب می کند. راسموس نیز در 2002 مدال برنز، 2005 نقره ، و در 2006،2007 هر دو مدال طلا کسب می کند و در المپیک پکن نیز موفق به کسب مدال برنز می شود.
LM4
1.توماس ابرت، مرتن جرجنسون، متس کروز اندرسون و اسکیلد ابسن تیم چهار نفره ای از دانمارک را تشکیل می دادند که موفق به کسب مدال طلا در05:47.76 شدند. توماس 35 ساله در المپیک سیدنی و آتن نیز حضور داشته و موفق شده در سیدنی مدال نقره و در آتن مدال طلا را نیز به همراه هم تیمی هایش به دست بیاورد. این مدال طلا دومین طلایی است که وی به صورت متمادی دریافت می کند. مرتن 23 ساله است و اولین بار است که در المپیک شرکت می کند. متس 30 ساله است. و اسکیلد 36 ساله است. او در المپیک آتلانتا 24 ساله بود که مدال طلا گرفت. در المپیک سیدنی برنز و در آتن دوباره طلا را از آن خود کردند.
2.لوکاس پائولوسکی، بارتلمی پائولزاک، میلوز برناتاژیس و پائول راندا از لهستان تیم برنده مدال نقره این رشته هستند. نفر اول 25 ساله است واز دوازده سالگی شروع کرده است و این مدال اولین مدال وی است. بارتلمی 26 ساله و از 15 سالگس آغاز کرده. میلوز نیز 26 ساله و او هم از 15 سالگی این رشته را انتخاب کرده.پائول 29 ساله است. آنها توانستند این مدال را با صرف زمان05:49.39 به دست بیاورند.
3.تیم سوم و برندگان برنز این مسابقات تشکیل می شد از لاین برامبل، جون بیر، مایک لوییس، دنیل پارسونز از کانادا.لاین 35 ساله از 15 سالگی پاروزنی را شروع کرده و در سال 2002 مدال برنز مسابقات جهانی سویل را به دست می اورد. جون 34 ساله است. تیم وی در المپیک سیدنی مقام هفتم و در آتن مقام سوم را به دست آورد. مایک 27 ساله و از 18 سالگی اش پارو می زند. دنیل 31 ساله است. او از 15 سالگی وارد این رشته شده است.
طعم شيرين المپيك
با توجه به نتايج به دست آمده در اين مسابقات و مقايسه سابقه‌ي هما حسيني و محسن شادي، نمايندگان رويينگ كشورمان اميدواري بزرگي براي كسب مقام در مسابقات بعدي ايجاد مي‌شود آنها در سنين پاييني به سر مي‌برند و موفق به چشيدن طعم شيرين المپيك شده اند . اين خود مي‌تواند تجربه و اميدي باشد براي سالهاي آينده.
هما حسینی متولد دی ماه سال 67 است. دختر 19 ساله ای که تمام دوران نوجوانی اش را بسکتبال بازی کرده و توانسته خودش را به سطح تیم استانی برساند. حسینی پیش از قایقرانی، در کرمانشاه در رشته بسکتبال کار می‌کرد، اما پس از انجام تست آمادگی جسمانی برای رشته قایقرانی با توجه به قد بلندش، برای آموزش و عضویت در تیم ملی برگزیده شد. او از همان آغاز زیر نظر یک مربی خارجی به تمرین پرداخت او پیش از حضور در المپیک به مدت ۲ سال در اردوی آماده‌سازی به سر برد. محسن شادي نيز 20 ساله است و از نظر تجارب ورزشي راه زيادي را نسبت به ديگر مردان المپيكي بايد طي كند.
قايقرانان كشورمان در حالي كه حدود دو سال از زمان آغاز به كار تيم قايقراني مي‌گذرد موفق به كسب دو سهميه در المپيك پكن شد. نماينده‌‍‌هاي ايران هما حسيني و محسن شادي موفق به كسب سهميه در رشته رويينگ در كلاس M1x شده بودند كه محسن شادي مقام 25 را در رويينگ مردان از 31 نفر شركت كننده كسب كرد و هما حسيني نيز با كسب مقام 24 زنان از دور مسابقات خارج شد اما اين تنها آغاز راهي است كه برترين‌هاي جهان روزي آن را پيمودند و مي‌توان به چنين شروعي دل بست و براي آن برنامه ريزي‌هاي كلان كرد.
برگرفته از سایت رسمی قایقرانی ایران

تمرينات اينتروال در قايقراني (كاياك و كانو)

تمرينات اينتروال در قايقراني (كاياك و كانو)

۰۶ اسفند ۱۳۸۶
- تاريخچه :

قبل از دهه پنجاه اكثر قايقرانان از تمرينات اينتروال استفاده نمي كردند و شكل تمرينات آنان به صورت ماراتن هاي طولاني بود كه مانند امروزه بر موازين اصولي استوار نبودند. هم اكنون با بكارگيري قايق موتوري تمرينات مفيد و ديكته شده اي طراحي، اجرا و نظارت مي گردد كه در روند بهبود و رشد ورزشكاران قايقراني تاثير بسزايي دارد.

متد تمريني اينتروال توسط قايقرانان ابداع نگرديده است بلكه سبكي است كه ديگر رشته هاي ورزشي آنرا از دو ميداني و شنا آموخته اند.

2- تعريف :

بطور كلي تمرين اينتروال به معناي انجام تمرين به اندازه كسري از مسافت يا زمان يك مسابقه است كه ممكن است اين كسر به نيم يا ربع و يا حتي كمتر از مسافت يا زمان مسابقه ختم شود. براي مثال مسافت 1000 متر در حدود 4 دقيقه پارو زده مي شود كه در اين متد تمريني بجاي يك تمرين 4 دقيقه اي از چهار تمرين يك دقيقه اي يا از چهار مسافت 250 متري استفاده مي شود. اين تمرين به دو شكل اينتروال بلند و كوتاه تقسيم مي گردد.

اغلب مربيان و كارشناسان و برنامه ريزان برنامه هاي ورزشي متد تمريني Over distance را يك تمرين اينتروال بلند قلمداد مي كنند مثل 1500*5 متر و يا 2000*4 متر.

3- هدف تمرين اينتروال :

اول : بهبود و افزايش آستانه هوازي و بالا بردن ظرفيت هوازي و ايجاد تكنيك كارآمد و اصولي است.

دوم : بهبود و افزايش سرعت در مرحله استارت و در طول مسابقه است.

4- شكل هاي گوناگون اينتروال :

الف) كلاسيك : اين نوع تمرين در اوايل دهه پنجاه توسط دوندگان استراليايي و شنا گران آمريكايي شكل گرفت و بدين صورت بود كه ورزشكار زمان خاصي را تمرين مي كرد و به همان ميزان نيز استراحت مي نمود و به عبارتي يك دقيقه تمرين و يك دقيقه استراحت مي نمود يا 45 ثانيه كار و 45ثانيه استراحت داشت. از امتيازات اين روش تمريني اين است كه آنرا مي توان با هر سطحي از شرايط بدني ورزشكار انجام داد و براحتي قابل كنترل مي باشد. مربي مي تواند با احتساب و تنظيم زمان استراحت حجم و فشار تمرين را كنترل نمايد.

چون اين تمرينات بخشي از مسافت و يا زمان مسابقه هستند ورزشكار مي تواند تعداد ضربات پارو در دقيقه را حتي بالاتر از زمان مسابقه ببرد و در نتيجه Stroke rate ورزشكار و در نهايت سرعت قايق را بهبود بخشد. قبل از شروع اين تمرين بدن بايد حداقل 20 تا 25 دقيقه حركات Warm up انجام دهد تا اجازه ندهد كه عضلات ورزشكار محيطي اسيدي پيدا كنند به عبارتي P.H خون به حدود 4/7 برسد كه اين مسئله سبب خستگي مي گردد.

از معايب اين روش تمريني عدم امكان اجراي آن در تمام فصول سال مي باشد. به طور كلي هدف در اين روش بالا بردن آستانه هوازي و سرعت مي باشد. اگر ضربات پارو در دقيقه در حين تمرين نسبت به ضربات پارو در يك مسابقه 500 متر نرسد بايد تمرين قطع گردد زيرا هدف تمرين از بالا بردن سرعت به بالا بردن استقامت تغيير پيدا مي كند. اگر عمل Warm up به خوبي صورت نگيرد سطح اسيدي خون به مقدار ناخواسته مي رسد و قبل از اينكه تمرين طبق برنامه پايان پذيرد مجبور به قطع آن هستيم زيرا در اين حالت به دليل عدم تمركز ورزشكار بر چگونگي تكنيك و استيل پاروزدن خود اين دو پارامتر را بهم مي ريزد و چنانچه استراحت طولاني بين تستها داده شود مجدداً نياز به Warm up داريم، كه در اين مقوله توضيحات بيشتري داده خواهد شد. مسئله ديگري كه بايد رعايت گردد زمان كار است كه اگر از 20 الي 30 دقيقه تجاوز نمايد هدف تمرين از سرعت به استقامت تبديل مي گردد.

ب) تمرين اينتروال بلند يا Over distance

هدف از اجراي اين گونه تمرينات بالا بردن ظرفيت هوازي ورزشكار مي باشد و از بهترين روش هاي تمريني در آغاز فصل يا مايكروسل هاي اوليه يك برنامه ساليانه تمريني مي باشد.

در اين متد تمريني مربي مي تواند استيل و تكنيك ورزشكار را اصلاح نموده و طريقه پارو زدن در روي موج قايق هاي ديگر را (Wash riding) به قايقران بياموزد. اين تمرين مي تواند به صورت هاي گوناگون از قبيل :

متر 1000*6 = دقيقه 6*6 يا دقيقه 8*6 = متر 2000*6 را انجام دهد.

همانطور كه ذكر گرديد برابر طريقه تمريني به سبك كلاسيك حدود 6 دقيقه كار و 6 دقيقه استراحت مي باشد. اما در تمرينات به اين نكته رسيديم كه اين استراحت طولاني و غير معمول مي باشد و با دو مسئله بسيار مهم مواجه شديم.

اول اينكه بدليل بالا بردن زمان استراحت عضلات ورزشكار سرد مي گردد . دقيقه اول ست دوم تمرين به منزله Warm up مجدد به كار و متعاقب آن از كارايي ورزشكار در طول تمرين كاسته مي شود.

دوم اينكه ضربان قلب ورزشكار با اين استراحت طولاني به سطح 95- 100 ضربه در دقيقه نزول پيدا مي كند و در ست دوم تمرين ورزشكار بايد طوري پارو بزند تا ضربان قلبش به حدود 120 ضربه در دقيقه برسد سپس فشار برنامه داده شده را اجرا كند و اگر چنين نكند و از ابتداي ست با ضربان قلب پائين فشار وارد سازد تجمع اسيد لاكتيك در بدن شديداً بالا مي رود و ايجاد خستگي زودرس مي نمايد. با توجه به اينكه ضربان قلب قهرمانان رده هاي بالا در كمتر از يك دقيقه مي تواند از 186 به 120 ضربه در دقيقه نزول پيدا كند و به عبارتي بازگشت به حالت اوليه خوبي دارند آيا به چنين زمان استراحتي بين ست هاي تمرين نياز داريم؟ از نظر رواني و فيزيكي اگر زمان استراحت را نصف كنيم يعني پس از شش دقيقه تمرين 3 دقيقه استراحت داده شود در كارايي ورزشكار تغيير چنداني نمي گذارد و از درصد معايب فوق به اندازه چشمگيري كاسته مي گردد. پس اگر هر چه زمان كار بيشتر شود به استراحت بيش از 3 الي 4 دقيقه نيازي نيست و تحقيقات نشان مي دهد كه استراحت بين ست هاي تمريني در روش اينتروال نبايد بصورت توقف كامل باشد بلكه استراحت بايد با حركات آرام و آهسته توام باشد. همين آرام حركت كردن در بازگشت بدن به حالت اوليه (Recovery) كمك شايان مي نمايد.



ج) تمرينات اينتروال كوتاه Mini or short interval

قبل از هر چيز بايد ياد آور شد كه اين روش تمريني مانند تمرينات استارت نيست. از دهه هفتاد به بعد اين متد تمريني در جهان با استقبال فراواني مواجه گشت. اين روش ابتدا به صورت تئوري در اذهان شكل گرفت و در آن زمان بسياري از ورزشكاران از آن به عنوان يك سيستم در تمرين ياد مي كردند اما امروزه آن به عنوان بخشي از متد تمريني بر آماده سازي ساليانه ورزشكاران به كار مي رود.

در اوايل پيدايش اين تمرين از آن براي بهبود سرعت استفاده مي شد كه زمان تمرين براي هر ست حدود 10 الي 30 ثانيه بود و تكرار آن نيز بين 40 الي 50 بار و نتيجه اين تمرين از بين رفتن هماهنگي در حركات ، متحمل درد عضلات شانه ، پشت و پهلو بود. امروزه زمان اين تمرين بين 50 الي 60 ثانيه است و اگر هدف بالابردن سرعت باشد زمان استراحت تا سه برابر زمان كار افزوده مي شود و تعداد ست هاي آن نيز به مراتب كمتر است.

از نتايج مفيد اين روش فرم بزرگ و تنومندي عضلات است. اگر زمان استراحت بين ست ها كم شود تا اجازه برگشت كامل به ورزشكار را ندهد يعني ضربان قلب وي به 120 نزول پيدا نكند اين تمرين به نوعي استقامت ورزشكار را به طور سيستماتيك بالا مي برد. اگر اين تمرينات طولاني گردد به همان مشكلاتي مواجه مي شويم كه در تمرينات اينتروال كلاسيك روبه رو بوديم.

قوانین مسابقات آبهای آرام

قوانین مسابقات آبهای آرام

۱۳ دي ۱۳۸۴
كميته مسابقات فدراسيون جهاني قايقراني

موضوع:

قوانين مسابقات آبهاي آرام ( Flat water ) فدراسيون جهاني قايقراني ( ICF)

ادامه نوشته

مطالبی راجب به رشته کانوپولو

كانوپولو

هيجان انگيز و تماشايي

ريشه ً رشته ورزشي كانوپولو ً را مي توان در ساير رشته هاي قايقراني يافت. در اوايل دهه سي، كشورهاي اروپايي نشستن در قايق كاياك و پرتاب توپ به يكديگر را آغاز كردند. در واقع يك بازي جديد شروع شده بود. اما اين ورزش در كشورهاي مختلف ريشه خودش را داشت، اين بدان معني است كه اين رشته ورزشي از جهات مختلف بسط و توسعه يافته بود.
در سال 1986 كميته اي به نام ً كميته كانوپولو ً روي كار آمد و در سال 1994 كشور انگلستان اين افتخار را داشت كه ميزباني اولين دوره مسابقات كانوپولوي قهرماني جهان را برعهده داشته باشد. از آن زمان به بعد، مسابقات قهرماني جهان اين رشته به طور منظم هردوسال يكبار برگزار شده بود. قوانين بين المللي كانوپولو در سال 1990، معرفي گرديد.
رشته ورزشي كانوپولو در يك محوطه سي در بيست متر با دروازه هاي 5/1 در 1 متر كه از سطح آب به ميزان دو متر فاصله دارند، بازي مي شود.
مدت زمان بازي اين رشته، دو وقت ده دقيقه اي است كه البته مي تواند ازسوي داور مسابقه، به دليل وقت استراحت (Time Out) متوقف گردد. شروع اين بازي طوري است كه بازيكنان در قايق كاياك و برروي خط دروازه خود ايستاده و توپ نيز در مركز منطقه بازي قرار مي گيرد. بازيكنان هردوتيم آنگاه تلاش خواهند نمود تا از طريق دست و يا هل دادن توپ از طريق پارو، مالكيت آن را نصيب خود نمايند. تيم حريف نيز مجاز است تا بازيكن را در آب هل داده و يا به بازيكن در موقعيت گل، حمله نمايد همچنين براي جذاب نمودن رشته كانوپولو يك بازيكن اجازه ندارد بيش از مدت زمان پنج ثانيه مالكيت توپ را داشته باشد و پس از اين مدت مي بايست حتماً توپ را پرتاب نمايد. اين رشته ورزشي در سراسر جهان جريان دارد. البته يكي از وظايف كميته كانوپولوي فدراسيون جهاني قايقراني (ICF) اين است كه به كليه بازيكنان سراسر كشورها اين اطمينان را بدهد كه مساعدترين استفاده را از مهارتها و توانمنديهاي ورزشي آنان مي نمايد. همچنين براي كمك به اين ورزش، قوانين و مقررات كانوپولو بايد تسهيل گردد. رشته ورزشي كانوپولو همچنان به توسعه و پيشرفت خود ادامه خواهد داد. اين رشته بايد شهرت بيشتري را بدست آورد از اينرو رسانه هاي ارتباط جمعي و طيف عظيم تماشاچيان با اين ورزش آشنا خواهند شد. در كنار اين مساله كميته كانوپولو جهت حمايت و افزايش شهرت و آوازه اين رشته ورزشي در آينده، از آخرين روشها و متدها از قبيل: اينترنت، استفاده خواهد نمود.
ضمناً، رشته ورزشي كانوپولو براي رده سني جوانان، بيشتر از يك مساله چالشي خواهد شد. جوانان مي بايست فرصت بيشتري براي نشان دادن خود در اين رشته ورزشي داشته باشند. كشور ژاپن قصد دارد مسابقات كانوپولوي قهرماني جهان را براي رده سني جوانان در سال 2004 مطرح نمايد. به هرحال ، نكته قابل فهم اين است كه فقط با دارابودن يك زيرساختهاي عظيم در كليه فدراسيونهاي وابسته ، رشته ورزشي كانوپولو مي تواند به استانداردهاي بالاتر در مسابقات دست پيدا كند.
در كنار، شهرت بيشتر و افزايش مشاركت در ورزش كانوپولو، اهداف جوانمردانه اين رشته نيز در برنامه هاي آينده در نظر گرفته شده است. يكي از اين اهداف اين است كه رشته ورزشي كانوپولو در بازيهاي جهاني گنجانده شود و اين اطمينان داده شود كه مسابقات قهرماني قاره اي در هر قاره برگزار گردد. همچنين، در ميان فدراسيونها و باشگاههاي وابسته آنها بايد اين امكان وجود داشته باشد كه بين قهرمانان باشگاههاي ملي براساس يك جدول جهاني، مسابقاتي انجام شود. به هرحال، كميته كانوپولو از همه افراد جهت دستيابي به اين اهداف دعوت بعمل مي آورد.

مطالبی راجب به اسلالوم

مسابقات هيجان انگيز اسلالوم قايقراني :

رشته اسلالوم قايقراني يكي از شش رشته فني فدراسيون جهاني قايقراني مي باشد. تاريخچه واقعي اسلالوم برروي آبهاي خروشان درمورخه 11 سپتامبر 1932 در سوئيس آغاز شد، جائي كه كاشف اين رشته اينگونه عنوان مي نمود كه: اسلالوم يك آزمون، آبهاي خروشان است. در واقع اين ايده از ورزش اسكي گرفته شده بود جائي كه اصطلاحاتي از قبيل: زمستان-برف-اسلالوم اسكي، به : تابستان-آب و اسلالوم قايقراني تغيير نام مي دادند.
جالب است بدانيد كه اساس رشته اسلالوم برروي آبهاي آرام بود، اما خيلي سريع آن به آبهاي خروشان-رودخانه ها و جويبارهاي طبيعي تغيير موضع داد. دقيقاً اين همان چيزي است كه امروزه رشته اسلالوم را دوست داشتني نموده است.
گذشته و آينده
متاسفانه ، جنگ جهاني دوم فقط شش سال پس از اولين دوره مسابقات اسلالوم در سوئيس آغاز شد وتنها به اين علت بود كه از ديدگاه المپيك، توسعه اين رشته در مقايسه با رشته آبهاي آرام دچار عدم توازن گرديد. اين وضعيت نابرابر پس از گذشت چندين سال برطرف گرديد. بطوريكه امروزه، مي توان ادعا نمود كه هردو رشته المپيكي ICF (آبهاي آرام و اسلالوم) از اين لحاظ در وضعيت يكساني قرار داشته باشند. همچنين، اولين دوره مسابقات قهرماني جهان رشته اسلالوم با حمايت ICF (فدراسيون جهاني قايقراني) در سال 1949 در شهر ژنو-سوئيس سازماندهي گرديد.
اما سوال اينجاست كه چه چيز رشته ورزشي اسلالوم را اينقدر هيجان انگيز مينمايد؟ شايد در تصور مردان و يا زنان سعي و تلاش در برابر آبهاي خروشان قدرتمند، پرجنب و جوش و عواملي از اين قبيل، علت آن باشد. ولي بطور خلاصه و موجز عنوان مي كنيم كه تنها دليل آن مي تواند سعي و تلاش در برابر طبيعت ناب و خالص باشد. بنابراين صرفاً بدين خاطر است كه رشته ورزشي اسلالوم تماشاچيان را به كنار رودخانه ها آورده و يا مي تواند آنها را جذب صفحه تلويزيون نمايد. صميميت و قرابت اسلالوم با طبيعت ساير جنبه ها را نيز به اين ورزش مي آورد به عنوان مثال مواردي از قبيل: دوستيهاي فوق العاده، افزايش احساسات خوب و همكاري بين تيمهاي ملي مختلف، حس همكاري، مساعدت و ... در ميان همه جوامعي كه به نوعي در اين رشته فعاليت مي ورزند، مشهود و قابل لمس است. لازم است يك چيزديگر را نيز به خاطر بسپاريد و آن اين است كه رشته ورزشي اسلالوم نقش مهمي را در حفاظت از طبيعت و محيط ما، مساله اي كه در واقع به عنوان يك معضل جهاني بسيار ويژه و خاص مبدل گشته است، ايفاد مي كند. اولين دوره مسابقات قهرماني جهان اسلالوم تحت مديريت ICF، در سال 1949 در شهر ژنو-سوئيس سازماندهي گرديد. از اين زمان به بعد اين امكان وجود دارد كه ما تاريخچه اسلالوم را به سه دوره تقسيم بندي نمائيم: از سال 1949 تا 1972 از سال 1972 تا 1992 و از سال 1992 تا ... .
اولين دوره: با يكسري تغييرات هيجان انگيز همراه بوده است به عنوان مثال: در مسابقات قهرماني، قايقهاي پلاستيكي فايبرگلاس محكم، جايگزين قايقهاي برزنتي محكم و تاشويي گرديد.
دومين دوره: مملو از تغييرات و تسهيل شدن قوانين اسلالوم به همراه يكسري روياها و اميدواريهايي راجع به اينكه اسلالوم يكبار ديگر به عنوان يك رشته المپيكي مبدل گردد، بوده است. در اين دوره ما همچنين شاهد تغييراتي در ساختار قايقها از قبيل (نوع كانوي دونفره و نوع كانوي يكنفره كه عرض يكنفره آن به اندازه 70 سانتي متر تغيير كرد) نيز بوديم. بطوريكه امروزه، براي قايقراناني كه غير رشته اسلالوم كار مي كنند تشخيص دادن نوع كاياك يكنفره و يا يك كانو (كانادايي) مشكل به نظر مي رسد. (و اما دوره سوم) با معرفي مجدد رشته ورزشي اسلالوم به بازيهاي المپيك در سال 1992 آغاز شد. همچنين هيچكس نمي تواند آن فضاي رويايي زيرآفتاب سوزان و داغ را در جريان بازيهاي المپيك در (La Seu Durgen) فراموش كند. در واقع اين يك شروع بزرگ در اين دوره جديد قلمداد مي شد، يك آغاز، براي رشته اسلالوم كه با همه مزايا و معايب خودش به عنوان يك ورزش المپيك مطرح مي شود.
ضمناً، اين دوره همراه با تغييراتي در قوانين اسلالوم بود. در اين دوره قوانين مربوط به مجازاتها و (Two run system) تغيير يافت. اين دوره همچنين زمان افزايش فوق العاده علاقمندي به رشته ورزشي اسلالوم، خارج از آن فضاي قديمي و سنتي خود در اروپا و آمريكاي شمالي و ترويج آن به ديگر قاره ها نيز بود.
آينده:
از نقطه نظر (ديدگاه) كوتاه مدت، مسابقات قهرماني جهان و انتخابي المپيك رشته اسلالوم در (La Seu D'urgell) در سال 1999 و مسابقات المپيك در سيدني 2000 وجود دارد و از ديدگاه بلندمدت، رشته ورزشي اسلالوم در هزاره جديد به دليل همان ارتباطي كه با طبيعت دارد و فشار زيادي را كه برروي قايقرانان و علاقمندان به اين ورزش در همه مسابقات وارد مي كند به سمت و سوي يك ورزش المپيكي ثابت حركت مي نمايد.

مطالبی راجب به آبهای خروشان

تحول رشته آبهاي خروشان قايقراني:

هنگامي كه به بررسي رشته آبهاي خروشان قايقراني از سالهاي آغازين يعني از اولين دوره مسابقات قهرماني جهان اين رشته در تريگ ناك (Treignac) فرانسه در سال 1959 تا مسابقات اخير آن در گارميش-پارتن كرشن (Garmish Parten Kirchen) آلمان در سال 1998 مي پردازيم ملاحظه مي شود كه در اين فاصله تغييرات شگفت انگيزي در انتخاب مسيرها انجام گرفته است. به عنوان مثال: در مسابقات تريگناك (Treignac) در سال 1959 اين مسافت در مدت زمان (48:13/80) در مسابقات گارميش (Garmisch) سال 1998، اين مسافت در مدت زمان 98/34: 15 ور سريعترين زمان، در مسابقات بورگ استريت موريس (Bourg St-Maurice) سال 1989، اين مسافت در مدت زمان 19/17: 12 طي مي شد.
به هرحال به نظر مي رسيد كه در نگرش كلي هم سازماندهنگان مسابقات و هم مربيان، به تدريج در صدد كاهش زمان هرمسابقه باشند و اين همان مطلبي است كه ما را برآن مي دارد تا به بررسي آن بپردازيم، همه افراد مجرب و كاردان آگاهي دارند كه هرچه ميزان مسافت مسابقات آبهاي خروشان بيشتر باشداين مساله هزينه بيشتري را نيز براي كميته برگزاركننده داخلي به همراه دارد. همچنين بيشتر(اغلب) امكانات فني-سيستمهاي وقت نگهدار، گران مي باشند. هزينه سيستمهاي ايمني براي ورزشكاران نيز از هرچيز ديگر گرانقيمتتر هستند. البته جالب است بدانيد كه در مسابقات كلاسيك (Classic) آبهاي خروشان تيمهايي موسوم به ً تيمهاي نجات غريق ً كه اغلب متشكل از افراد ماهر بودند مي بايست در نقاط استراتژيك مختلفي در طول مسير مسابقه مستقر مي شدند. اين افراد اغلب در گودالهاي عميق رودخانه ها و يا نقاطي كه عبور و پيشروي از آنها براي هركسي بسيار مشكل مي نمود، قرار مي گرفتند. اما سوال اينجاست كه راه حل اساسي براي افزايش علاقمندي به رشته آبهاي خروشان قايقراني كدام است؟ از ديدگاه بنده كه در واقع ايده بسياري از كارشناسان تيمهاي ملي مختلف نيز مي باشد، تنها راه ممكن براي تقويت كردن اين علاقمندي، مسابقات سرعت اين رشته (Sprint Races) مي باشد. از اينرو از سال 1988، فدراسيون جهاني قايقراني (ICF) تصميم گرفت تا مسابقات سرعت را در مسافتهاي بين پانصد و هزار متر در برنامه جهاني گنجانده و با افزودن مدت زمان مرحله اول به مرحله دوم، سريعترين زمان را مشخص نمايد. پس از اين جريان قوانين مربوط به شش كاپ جهاني، كه سه مورد از آنها مربوط به مسابقات كلاسيك آبهاي خروشان و سه مورد ديگر مربوط به مسبقات سرعت آبهاي خروشان ميشد، تغيير پيدا نمودند. دقيقاً از اين زمان بود كه تلويزيون علاقمندي خود را به رشته سرعت آبهاي خروشان اعلان داشت و تقريباً كليه مسابقات به صورت پخش زنده، از تلويزيون ملي كشورهاي برگزاركننده نشان داده شد. همچنين به دليل جذابيتهاي خاص اين رشته و مدت زمان كوتاهتر كه امكان پخش آن را فراهم مي آورد، تعداد تماشاگران آن نيز فزوني پيدا نمود. بنابراين يكبار ديگر مثل هميشه مسابقات سرعت از سوي علاقمندان آنها مورد استقبال قرار گرفت. دليل عمده اي كه تماشاگران، اين نوع از مسابقات را بر انواع ديگر ترجيح مي دادند، قطعاً فهم آنان از جنبه هاي فني و امتيازي اين مسابقات بود.

چه نوع برنامه هايي براي آينده وجود دارد؟

يك مساله اين است كه بايد مسابقات سرعت (sprint) بيشتري در مسيرهاي كوتاهتر سازماندهي گردد. در حقيقت، سازماندهي مسابقاتي با فواصل هزار متر به عنوان مسابقات سرعت در آبهاي خروشان دشوار مي نمايد. از اين رو بهتر است كه مسابقات سرعت در فواصل بين چهارصد و ششصد متر و برروي مسيرهاي اسلالوم (طبيعي يا مصنوعي – آن مهم نيست) انجام شود. برنامه بعدي سازماندهي مسابقات قهرماني جهان در رشته سرعت و كلاسيك آبهاي خروشان است. همچنين سازماندهي قوانين مناسب اين مسابقات مي تواند علاقمندي رسانه هاي ارتباط جمعي را به اين رشته در سطح بالا حفظ نمايد. ضمناً مدت زمان كوتاه برگزاري مسابقات يعني (بين 90 الي 120 دقيقه ) اين امكان را براي كليه شركتهاي تلويزيوني علاقمند فراهم مي آورد كه به پخش مستقيم آن مبادرت ورزند. نكته ديگر اين است كه مسابقات رشته سرعت آبهاي خروشان به دليل همان جذابيتهايي كه اشاره شد، مواردي از قبيل: صحنه هاي تماشايي-پخش آسان تلويزيوني-هزينه هاي پايين سازماندهي ميزان بالاي تماشاچيان و به ويژه امنيت و سلامت براي همه شركت كنندگان، در برنامه هاي المپيك
گنجانده خواهد شد و بالاخره يك عامل اساسي ديگر اينكه چرا علاقمندي آن دسته از كشورهايي كه هنوز در مسابقات قهرماني جهان شركت نكرده اند پايين است، هزينه بالاي قايقها است، قايقهايي كه در واقع اخيراً از جنس (Kerlar-Carbon) ساخته مي شوند. حال سوال اينجاست كه راه حل اين مساله را كجا بايد جستجو نمود؟ راه حل اين است كه براي همه كشورها نوعي از قايقهاي تك نفره ساخت شده از مواد پلاستيكي مانند: پلي اتيلن، پلي پروپيلن و ... طراحي شده است. نكته قابل فهم اين است كه هزينه ها براي توليد اين نوع از قايقها به همراه هزينه هاي حمل و نقل آنها، بسيار پائين تر خواهدبود. در واقع، كليه كشورها يا تيمهاي ملي قادر خواهند بود تا قايقهاي مشابه را در محل مسابقات، اجاره كنند.

کانوپولو(canopolo)

کانوپولو(canopolo)

 

این رشته در امیخته ای از ورزش واتر پولو و قایقرانی میباشد که شامل یک زمین بازی و دو دروازه میباشد .

در زمین بازی هر تیم میتواند فقط 5 نفر بازیکن درون زمین و 3 نفر ذخیره داشته باشد.

در این رشته فرد باید دارای عکس العمل خوب و تسلط کافی نسبت به قوای فکری داشته باشد که با کار گروهی با هم تیمیهایش بتواند به گل دست یابد.

در این بازی سیستم بندی بازی و تمرین خوب حرف اول را میزند.

سطح قایقرانی ایران در رشته کانوپولو در جهان به درجات مطلوب رسیده و در اسیا سکوی اول و دومی را به خود اختصاص داده.

در اصفهان سطح کانوپولو عالی و همیشه ۲ رتبه اول کشور را برای خود به ارمغان می اورد.و در رده سنی جوانان هم سکوی سومی کشور را دارا میباشد.

در کانوپولو بانوان تیم اصفهان همیشه سکوی اول را تساحب کرده است.

 

بازیکنان تیم کانوپولو اصفهان در رده بزرگسالان {  ابوذر قاضی عسگر ,  مجید معتمدی , بهزاد رحمانی, حیدر حیدری, حسین موسوی , محمد رضا کاظمی, محسن باطنی, علیرضا کوفی گر} .

بازیکنان تیم کانوپولو در رده جوانان { حسین موسوی ,  اریا جعفری , علیرضا کوفی گر, نیما حجتی , امین ربانی, سعید مهدی پور }.

بازیکنان تیم کانوپولو بانوان { بهنوش رحمانی, مهرنوش اسدی, فاطمه کشانی, شیوامولوی نیا ,الهه عمرو، ریحانه عمرو ، منیره نصر ، شایسته مولوی نیا ، فاطمه توکلی ، کتایون اشرف }.

کانو (canoe )

کانو (canoe )

 

این رشته یکی از مشکلترین ورزش هاست که فرد فقط با یک پارو به صورت یک طرفه پارو زده و به سبک قایق های سرپوستی قدیم بوده.

این رشته احتیاج به تعادلی بالا  دارد که فرد بعد از دو سال میتواند به تعادل خوب دست پیدا کرده و قایق خود را هدایت کند.

این رشته احتیاج به تمرکز و صبر و پشت کار فراوان  دارد .

ایران در رده های جهانی متاسفانه در هیچ یک از رشته های قایقرانی حرفی برای گفتن ندارد ولی مثل همیشه در اسیا سکوی دوم و سومی را تساحب کرده.

سطح قایقرانی اصفهان در رشته کانوکانادایی خوب بوده و در مسابقات کشوری مقام دومی و سومی را به خود اختصاص میدهد.

 

ورزشکاران تیم کانوکانادایی اصفهان{ مهدی حیدری , محمد اثنا اشری} .

 

 

 

کایاک (kayak)

کایاک (kayak)

 

این رشته یکی از سخترین رشته های قایقرانی بوده که به صورت قایق های چهار نفره , دونفره, انفرادی  میباشد .

این قایق ها احتیاج به تعادلی عالی دارد .

مسابقات این رشته در مسافت های 200 متر, 500 متر , 1000 متر و ماراتون که بیش از 10 کیلومتر است برگزار میشود .

ایران در رشته کایاک در رده بندی جهانی حرفی برای گفتن ندارد ولی در اسیا سکوی دومی را در اختیار دارد.

سطح قایقرانی کایاک اصفهان  خوب بوده و مخصوصا در رده سنی جوانان از دو ورزشکار خوب بهره میبرد.

 کایاک بانوان تیم اصفهان نسبتا خوب بوده و در کشور مقام  سومی را به خود اختصاص میدهد.

 

بازیکنان تیم کایاک بزرگسالان{ سید هادی قاضی عسگر,  مسعود طالبی، احمد رضا طالبیان, عماد انصاری}

بازیکنان تیم کایاک جوانان { احمد رضا طالبیان, عماد انصاری}

بازیکنان تیم کایاک بانوان { ریحانه عمرو , لیلا عطایی, سارا اسدی ، ارزو گودرزی}

 

 

 

 

ابهای خوروشان(Wild water ،Slalom)

ابهای خوروشان(Wild water ،Slalom)

 

این رشته دارای حیجان بالایی بوده و خطرات بسیاری را در خود جای میدهد . این رشته به صورتی است که با استفاده از قایق های کانوپولو صورت میگیرد و به دو رشته ی { اسلالومslalom , وایلد واتر wildwater } تقسیم میشود .

رشته ی اسلالوم به گونه ای است که یک مسیر به مسافت حدودا 450 تا 800 متر برگزار میشود ، که به صورت خروشان بوده و در این مسیر دروازه هایی نصب میشود که قایقران باید از این دروازه ها عبور کرده و با زمان کمتری کار خودش را به پایان برساند. این مسیر ها میتواند طبیعی یا مصنوعی باشد .

رشته ی وایلد واتر به صورت ازاد است و مسافتی  مشخص ندارد و فقط بازیکن باید از این  مسیر عبور کرده و بین شرکت کننده های دیگر بتواند مقام بهتری را داشته باشد. رود خانه هایی که در ایران محل برگزاری مسابقات قایقرانی ابهای خروشان میباشند , عبارتند از سفید رود , زاب رود , زاینده رود, شاخه هایی از رود کارون .

این رشته به تکنیک خوب ، سرعت عملی بالا ، تمرکز کافی و فکری خوب نیاز دارد , چون هر کندی و فکر اشتباه میتواند زمان ورزشکار را خراب و باعث عقب افتادن از رقبای دیگر  شود و یا سبب اسیب دیدگی ورزشکار شود.

در جهان در رشته ی ابهای خروشان ایران مقامی را تا کنون کسب نکرده اما در اسیا سکوی دومی و سومی را به خود اختصاص میدهد.

در اصفهان خروشان یکی از محبوب ترین رشته هاست و به همین دلیل یکی از قویترین  تیم های ایران را دارا میباشد که سکوی اول و دوم  را اکثرا کسب کرده. ابهای خروشان بانوان اصفهان  همیشه مقام اولی و دومی را  به خود اختصاص میدهد.

 

بازیکنان تیم آبهای خروشان { مهرداد رحیمی , حیدر حیدری , آریا جعفری, علیرضا رضایی، طیب یوسفی  }

 

بازیکنان تیم آبهای خروشان بانوان { کتایون اشرف, منیر نصر}

 

مربی تیم : امیر حسین مهیاری

 

 

 

 

تاريخچه فدراسيون قايقرانی ايران

تاريخچه فدراسيون قايقرانی ايران

قايقراني در ايران به سابقه اي بيش از 7 دهه قبل، بر مي گردد . هفتاد سال پيش با حضور انگليسها در جنوب ايران اولين باشگاه قايقراني آنان در مسجد سليمان بوجود آمد . در 50 سال قبل نيز اولين باشگاه بادباني تحت عنوان ً يات كلاب ً در آبادان راه اندازي شد و همينطور در شركت نفت جنوب ايران نيز سابقه ديرينه تري وجود دارد كه جنبه تفريحي براي كاركنان انگليسي شركت ملي نفت سابق را داشته است. در اوايل دهه 40 هجري شمسي چند قايق از نوع K-1 و K-2 (كاياك يكنفره و كاياك دونفره) از انگلستان به ايران وارد شد و در درياچه سدامير كبير ( سد كرج ) كه بر روي رودخانه كرج و در فاصله 75 كيلومتري شمال غرب تهران احداث شده بود به آب انداخته شد و بدين ترتيب اولين پايگاه قايقراني زير نظر سازمان تربيت بدني و تفريحات سالم ايران بوجود آمد . جنس قايقهاي اوليه ايران از چوب با پوشش برزنتي و وزن آنها بالاي 20 كيلو براي يكنفره و 24 كيلو براي 2 نفره بود. قايقهاي كاياك يكنفره كه امروزه در سال 2003 مورد استفاده قرار مي گيرند تا وزن حدود 9 كيلوگرم كاهش وزن يافته است.
از سال 1342 اولين فعاليترسمي قايقراني ايران شروع شد و مديريت آن را يك افسر ارشد نيروي دريايي عهده دار شد . از سال 1344 سرهنگ امامي افسر نيروي زميني و به مدت 3 سال رياست آنرا عهده دار شد . و از سال 1345 تحت عنوان ً فدراسيون قايقراني و اسكي روي آب ً عنوان رسمي يافت . از سال 1347 مهندس حسن امامي برادر سرهنگ ياد شده رياست فدراسيون را عهده دار شد و نامبرده تا سال 1356 در اين سمت باقي ماند .حسن امامي مسابقات داخلي قايقراني در مسافتهاي متعدد سالانه تشكيل مي داد. وي شخصاً به اسكي روي آب علاقمند بود و امور قايقراني به عهده دبيرفعال او رضا افضلي بود. پايگاه اسكي روي آب در تابستان درياچه سد كرج و در زمستان و پائيز بر روي درياچه سد دز (خوزستان) فعال بود. فعاليت قايقراني نيز در سد اميركبير ( سد كرج ) و بعد ها در تالاب انزلي امكان پذير شد و نيروي هاي نظامي دريايي ، هوايي و زميني نيز پايگاههاي قايقراني خود را به ترتيب بركناره درياچه سد امير كبير بنا نهادند و مسابقات سالانه اي ترتيب مي دادند.
در سال 1358 رئيس وقت سازمان تربيت بدني فدراسيون قايقراني را تعطيل و آنرا در عنواني بنام ورزشهاي آبي با شنا و شيرجه و واترپولو ادغام كرد و عملاً اين ورزش تا سال 1362 و تاسيس اولين فدراسيون رسمي آن تعطيل شد .
در سال 1362 علي قلمسياه در زمان رياست مهندس داودي شمسي در سازمان تربيت بدني به رياست فدراسيون قايقراني و اسكي روي آب برگزيده شد و تا تابستان 82 در اين سمت باقي ماند.

از سال 1362 تا 1383 به ترتيب آقايان جمشيد فتحي (66-62)، فريدون بهرامي (75-66) ،
ناصر طالبي (81-75) و خسرو ابراهیمی نیا(83-82) نائب رئیسی فدراسيون قايقراني را عهده دار بوده اند .

جايگاه قايقراني ايران در آسيا:

مسابقات قايقراني قهرماني آسيا بنا به پيشنهاد رئيس فدراسيون قايقراني ايران در كنگره سالانهICF (فدراسيون بين المللي قايقراني )كه در سال 1983 در صوفيه بلغارستان تشكيل يافته بود، مطرح و تصويب شد و از سال 1985 اولين بار مسابقات در كشور ژاپن ( در شهر كوبه ) و با حضور 7 كشور آسيايي برگزار شد و افراد تيم ايران از مقام ششم بالاتر نرفتند . دومين دوره بازيها در سال 1987 در كشور چين برگزار شد و نتيجه براي تيم ايران مشابه سال قبل بود از سومين دوره به بعد ( اندونزي ) تيم ايران به مدال طلاي قهرماني در رشته كاياك- تورينگ دست يافت . و در سال 1997 در كشور كره جنوبي اين مسابقات به 2 مدال طلا و 2 مدال نقره و 1 مدال برنز در رشته هاي تورينگ مردان و بعد از 10 سال از حضور در اين مسابقات اولين برنز تاريخ زمان قايقراني خود در رشته كاياك سرعت 200 متر دست يافت . در سال 1999 به هنگام برگزاري هشتمين دوره مسابقات قايقراني قهرماني آسيا (چين) پس از 12 سال تيم ايران نه تنها براي اولين بار به مدالهاي طلايي رشته كاياك دست پيدا كرد بلكه در اين مسابقات با كسب 5 مدال طلا و 5 مدال نقره و 1 برنز و با اختلاف يك مدال طلا كمتر از كشور ميزبان ( 6 طلا و 3 نقره ) به مقام نائب قهرماني آسيا دست يافت .

قايقراني ايران در حال حاضر در زمينه كاياك يك تا 4 نفره و در رشته هاي كانادايي ( كانو) و آبهاي خروشان و كانوپولو و در استانهاي بوشهر ، هرمزگان ، خوزستان ، اصفهان ، مازندران ، گيلان ، تهران ، كردستان ، اردبيل ، آذر بايجان غربي و گلستان و ... نيز فعاليت دارد .
مركز آموزش و تمرينات تيم قايقراني آبهاي خروشان و اسلالوم جمهوري اسلامي ايران بين شهرهاي منجيل و رودبار بر روي رودخانه ( سپيدرود) فعال است . تيم ملي آبهاي خروشان در اولين حضور بين المللي خود در MAY 19998 (كومينگ /چين) بر روي رودخانه زيباي شيفنيگ با كسب يك مدال برنز بعد از كشور فرانسه و انگليس به مقام سوم تيمي دست يافت و مقامهاي بعدي را تيمهاي ژاپن ، چين ، آلمان، امريكا، هنگ كنگ ، چين تايپه و ماگائو و …… بدست آوردند ودومين حضور بين المللي در سال 1999 با كسب يك مدال طلا و يك مدال بزنز به مقام قهرماني اين دوره از مسابقات دست يافت .و نهايتادر نهمين دوره مسابقات قهرماني آسيا2002 در رشته آبهاي خروشان كه بر روي رودخانه كرج برگزار گرديد تيم ملي كشور موفق به كسب 2 مدال طلا و 3 مدال نقره و 3 مدال برنز گرديد .

تيم هاي كانوپولوي جمهوري اسلامي ايران نيز آينده درخشاني در پيش دارند . ورزش كانوپولو كه تركيبي از هندبال و واترپولو است در محيطي به ابعاد 6/33 متر در 5/17 متر و با دو گروه رقيب 5 نفره (هر تيم 3 نفر رزرو دارد) با قايقهاي ويژه و در 2 وقت 10 دقيقه اي انجام مي گيرد و مقررات خاص خود را دارد.تيم ملي كانوپولو جمهوري اسلامي ايران با سه حضور در مسابقات قهرماني 1993 ژاپن و 1995 چين و 1999 چين بترتيب به مقامهاي پنجم و چهارم و نهايتاً به مقام سوم آسيا دست يافت.در سال 2002 نهمين دوره مسابقات قهرماني آسيا كه براي اولين بار در ايران – تهران در ارديبهشت ماه 1381 در درياچه آزادي برگزار گرديد تيم ملي كانوپولو كشورمان موفق به كسب مدالهاي طلا در برخي از رشته هاي كاياك شد و در اين مسابقات با 10 مدال طلا ، 11 مدال نقره و 9 برنز به مقام نائب قهرماني آسيا دست يافت .تيم ملي كانوپولو كشورمان نيز در اين دوره از مسابقات به مقام نايب قهرماني دست يافت .


تاريخچه رياست فدراسيون از گذشته تا كنون
مرداد 83- احمد دنیامالی
مرداد 82 -مرداد 83 علي كفاشيان ،معاون فني سازمان بعنوان سرپرست موقت فدراسيون
مرداد 82 -ارديبهشت 62 علي قلمسياه،
1357-ارديبهشت 62 تعطيلي فدراسيون
40-57 افسر ارشد نيروي دريايي